Granada bij de Grote Kerk

Wij krijgen regelmatig de vraag of wij altijd op een terras zitten… Vaak zeggen we dan voor de gein: ja, dat is ons werk. En deels is dat ook waar. Wij drinken twee koppen koffie per dag en die drinken we buiten de deur. Op een plek waar we leuk en lekker zitten én waar ze goeie koffie maken. Het is ons dagelijkse momentje om even afstand te nemen van de drukte, om te kijken naar de stand van zaken binnen ons bedrijf en om bijvoorbeeld dossiers met elkaar door te spreken.

Het terras bij Granada bij de Grote Kerk in Alkmaar. Een prima plek voor koffie-overleg. Of mensen kijken, natuurlijk...
Het terras bij Granada bij de Grote Kerk in Alkmaar. Een prima plek voor koffie-overleg. Of mensen kijken, natuurlijk…

We houden van afwisseling en daarom komen we op veel verschillende plekken in Alkmaar voor ons dagelijkse bakkie. Maar in de loop der jaren is Granada, bij de Grote Kerk, eigenlijk altijd een beetje onze ‘stamkroeg’ gebleven. Dat heeft verschillende redenen.

Zoete herinnering

Op de eerste plaats is dat een zoete herinnering die we delen. Zestien jaar geleden, toen Arjen ging scheiden en een huis voor zichzelf had gekocht in Alkmaar-Noord, hielp ik hem om zijn nieuwe huisje in te richten. Ik was toen zelf nog getrouwd en we waren goede vrienden. Toen mijn man een weekend aan het zeilen was en ik samen met Arjen een dagje had geshopt voor zijn nieuwe huis, belandden we aan het eind van de dag, met vijftien tassen, gevuld met onder andere kussens voor op de bank, bij (toen nog Spaans) restaurant Granada. Ik wilde het nog niet aan mezelf toegeven, maar ik voelde me al een tijdje niet gelukkig in mijn huwelijk en eigenlijk waren Arjen en ik stiekem al verliefd op elkaar aan het worden… Dus ik voelde me toch wel enigszins betrapt toen de eigenaar van de pannenkoekenboot (die voorheen bij de Friesebrug lag en waar ik regelmatig kwam met mijn toenmalige man) pal voor ons neus de hele avond gezellig aan de bar zat…
Overigens duurde het toen niet lang meer voordat ik de situatie onder ogen zag en inmiddels zijn Arjen en ik al weer heel wat jaartjes samen.

Grand café restaurant

En nog steeds zijn we zeker drie keer per week te vinden bij Granada. Inmiddels geen Spaans restaurant meer, maar een grand café restaurant waar je de hele dag terecht kunt. Voor koffie, lunch en diner. De keuken heeft nog wel wat Spaanse invloeden, hoewel je beter kunt spreken van Mediterraan (en er zijn nog steeds heerlijke tapas!), maar ook puur Hollandse gerechten staan er op de kaart. Allemaal vers en met veel zorg bereid door Stefan en zijn collega’s in de keuken.

Stefan en Manon zijn sinds 2007 de eigenaars van Granada Alkmaar
Stefan en Manon zijn sinds 2007 de eigenaars van Granada Alkmaar

Stefan en zijn vrouw Manon zijn sinds 2007 de eigenaars. Twee mensen die het horecavak echt in de vingers hebben. Met bewondering kijken wij vaak hoe Manon in haar eentje een onverwacht druk terras bedient, terwijl er binnen ook nog mensen wachten en dan steeds in één oogopslag ziet wat er eerst moet gebeuren.
Gelukkig worden ze ondersteund door een stabiel team dat zich duidelijk altijd met elkaar verantwoordelijk voelt voor de wensen van de klanten.

Dat laatste gebeurt trouwens op een prettig nuchtere Noord-Hollandse manier. Niet overdreven, maar lekker gewoon. Stefan en Manon willen graag dat het voelt alsof je thuis bent. De inrichting is dan ook gewoon gezellig, zonder pretenties.

Op een terrasdag is er binnen geen kip te bekennen, maar zodra het even wat frisser wordt, zijn de plekjes rondom de haard erg geliefd
Op een terrasdag is er binnen geen kip te bekennen, maar zodra het even wat frisser wordt, zijn de plekjes rondom de haard erg geliefd

Wat eten betreft, is hier alles mogelijk, ook als je allergieën hebt of je aan een bepaald dieet wilt houden. Er wordt altijd met je meegedacht. Het feit dat wij geen vlees eten en liever ook geen tarwe, is nooit een probleem. En inmiddels weten ze precies hoe onze favoriete lunch (geitenkaassalade met vijgenchutney en frietjes) eruitziet.

De geitenkaassalade met onder andere vijgenchutney is onze favoriet.
De geitenkaassalade met onder andere vijgenchutney is onze favoriet.

Maar meestal komen we dus voor de koffie. Voor ons dagelijkse koffie-overleg, zeg maar. De koffie is hier altijd goed geweest. En nog beter sinds ze een paar jaar geleden professionele apparatuur hebben aangeschaft en alle medewerkers een baristacursus hebben gevolgd.

Marceline werkt sinds mei bij Granada en tot nu toe bijna alleen maar op het terras. Ze vertelde pas dat ze nog maar een paar keer binnen had gewerkt. Hoezo, geen mooie zomer?
Marceliene werkt sinds mei bij Granada en tot nu toe bijna alleen maar op het terras. Ze vertelde pas dat ze nog maar een paar keer binnen had gewerkt. Hoezo, geen mooie zomer?

Nog niet zo lang geleden was koffie voor ons overigens gewoon koffie. Omdat we altijd koffie verkeerd dronken, proefden we eigenlijk weinig verschil.
Maar sinds we ons zuivelgebruik zijn gaan minderen en overgestapt zijn op zwarte koffie, zijn we kieskeurig geworden. Er ging opeens een hele ‘koffiewereld’ voor ons open. En dat betekent wel dat we sommige tentjes, ondanks een zonnig terras, soms links laten liggen, vanwege de kwaliteit van de koffie.

Maar die is bij Granada dus prima. Al horen we van cappuccino drinkende vrienden die van een sterke bak houden dat je in dat geval het beste twee shots espresso kunt vragen (’t is maar een weetje).

Altijd een stukje overheerlijke zelfgebakken boterkoek bij de koffie of de thee. Het bramenkwarkgebakje staat er alleen voor de foto... die nemen we bij hoge uitzondering
Altijd een stukje overheerlijke zelfgebakken boterkoek bij de koffie of de thee. Het bramenkwarkgebakje staat er alleen voor de foto… die nemen we bij hoge uitzondering

Nóg een goeie reden om koffie te gaan drinken bij Granada: je krijgt er altijd een stukje verse zelfgebakken boterkoek bij. Die is wel zo ontzettend lekker! Daarvoor maken we altijd graag een uitzondering op ons zo-min-mogelijk-suikerbeleid. Alleen bij het eerste bakkie dan, want anders wordt het te gek. En ook dat is inmiddels bekend, want bij het tweede kopje koffie laten ze de boterkoek keurig achterwege (Arjen kan hem wel laten liggen, maar ik kom onherroepelijk in de verleiding…).

Als je trouwens een keer in de stemming bent om te snoepen, heb je hier altijd keuze uit het zelfgemaakte appelgebak (heerlijk!) en bramenkwarktaart van bakkerij Roos uit Bergen (ook heerlijk, zelfs als je geen fan bent van kwarkgebak, want de bodem is echt verrukkelijk!).